Adolygiadau: HMS Morris, Bendith a The Gentle Good, Radio Cymru

Cefais wahoddiad yn fy ôl, ar y cyd gyda Gethin Griffiths (Sôn am y Sîn), i adolygu tair albwm arall ar raglen Lisa Gwilym ddydd Mercher diwethaf (2il o Dachwedd). Mae’r rhaglen dal i fod ar gael i wrando arni os wasgwch chi yma, fodd bynnag, dyma hefyd bwt o air am bob un o’r albymau.

hms-morrisInterior Design – HMS Morris

Petai Andy Warhol wedi gwthio’i weithiau pop-art amryliw i beiriant ‘troi-celf-yn-gerddoriaeth’ (dwi’n siwr fod y fath beth yn bod erbyn hyn…) caneuon HMS Morris fyddai’n dianc o geg y peiriant. Rwyf eisoes yn ffan anferthol o lais anhygoel Heledd Watkins, wedi fy hudo’n llwyr ganddi a’r band wedi eu gweld yn fyw sawl tro bellach, ac nid yw’r albwm wedi siomi. Mae’n dal agwedd cool a quirky’r band i’r dim, ac yn gymysgfa chwareus o bop unigryw, gan eich tywys ar fordaith hudolus.

‘Interior Design’ yw fy ffefryn ymysg y casgliad, a’r geiriau’n gwneud hwyl ar ben ffug-hapusrwydd dosbarth canol a’r ysfa am bethau materol. Ond gwneir hynny mewn ffordd tongue-in-cheek a heb dynnu sylw’n ormodol at y peth, na chwaith fod yn bregethwrol. Traciau eraill sy’n serennu yw’r ‘Gormod o Ddyn’ iasol ac ingol. Mae yna apel eang i’r albwm, a themau global yn cael eu trafod – efallai nad oes fawr ddim yn Gymreig am yr albwm oni bai am iaith un o’r traciau, ond maent yn wahanol, yn unigryw, ac mae hynny i’w groesawi.

Yr unig beth sydd yn siom, i ryw raddau, yw bod y rhan fwyaf o’r caneuon yn gyfarwydd eisoes. Ydw, dwi’n beirniadu haelioni’r band am rannu traciau o flaen llaw – ac yn rhad ac am ddim – ar eu tudalen SoundCloud. Mae Shipping Forcast, er enghraifft, sy’n agor y casgliad, yn drac a glywais am y tro cyntaf tua thair, pedair blynedd yn ôl, ac felly dwi’n meddwl y byddai ei hepgor ddim wedi gwneud cam gyda’r albwm. Serch hynny, dwi, fel rhyw fath o super ffan, yn edrych ymlaen yn arw at weld be sydd ganddynt i’w gynnig nesaf.

 

Danybanc – Bendith

bendith-album

Gyda delwedd wledig a rhamantaidd ar glawr yr albwm hon, synnais mai trac o’r enw ‘Dinas’ oedd yn agor yr albwm… a synnais hefyd naws sinister, synhwyrus oedd yn perthyn iddi. Ond, heb os, roedd yn sioc ar yr ochr orau.

Mewn byd arall, ni fyddai prosiect ar y cyd gan Carwyn Ellis o Colorama a thriawd teuluol Plu wedi gweithio, ond mae hon yn taro’r nodyn iawn. (Ymddiheuriadau am y pun gwael!) Mae traciau megis ‘Mis Mehefin’ (ffefryn, gyda lleisiau pur a phersain Elan a Marged wedi fy hudo a’m brawychu gyda’r trac hwn) ac ‘Angel’ yn arddangos harmonïau hyfryd Plu-aidd eu naws.

‘Danybanc’ yn ôl pob sôn, yw ffocws creadigol yr albwm, a chredaf fod hynny’n biti i ryw raddau, gyda’r trac yn syml iawn, iawn (effeithiol, ac wedi bod yn boblogaidd) a thraciau eraill yn ei chuddio a’i boddi yng nghanol y cwbl i ryw raddau. Byddwn wedi hoffi clywed mwy o’r trac ‘Y Gyfrinach’, ac yn honno mae’r elfen offerynnol ar ei gryfaf.

Nitpicky yw cyfaddef hyn, a dyma hefyd bwynt sydd wedi codi cyn hyn, yw’r broblem o glywed y Gogleddwyr yn canu geiriau Deheuol. Mae’n rhywbeth sy’n denu sylw’r glust yn syth, ac yn swnio fymryn yn chwithig. Efallai, os oes gobaith am ail albwm, bod modd trosi geiriau i siwtio’r cantorion yn well? Serch hynny, dyma fand rwyf ar dan i weld yn y cnawd wedi clywed yr albwm a chlywed pawb yn canu’u clodydd wedi eu taith fer o’r wlad.

the-gentle-good-adfeilionRuins / Adfeilion – The Gentle Good

Mae’n rhaid i mi gyfaddef o’r cychwyn cyntaf na fyddwn, o reidrwydd, wedi rhuthro allan i brynu’r albwm hon oni bai fy mod yn gorfod ei hadolygu. Dim byd yn erbyn Gareth Bonello a’i gerddoriaeth, mater o chwaeth bersonol. Fodd bynnag, wedi gwrando ar hon, mae hi’n sicr yn ddilyniant teilwng i’w albwm hynod lwyddiannus, Y Bardd Anfarwol.

Teimlais, i ryw raddau, er mwyn adolygu’r albwm ac ymgolli’n llwyr yn naws drist a thywyll rhai o’r caneuon, bod rhaid i mi ganolbwyntio. Nid oedd hon yn albwm roeddwn yn gallu ei rhoi ymlaen yn y cefndir a pharhau gyda fy ngwaith o ddydd i ddydd fel y medrais gyda HMS Morris a Bendith. Roedd hon yn mynnu – ac yn haeddu – gwrandawiad astud. Roedd yn brofiad eithaf intense (rwy’n gweld tebygrwydd naturiol gyda cherddoriaeth 9Bach), ond rwy’n falch iawn i mi ymdrechu i wneud.

Er nad cantor mohonof fy hun, roedd cyfoeth o haenau offerynnol yn perthyn i nifer o’r traciau, ac roeddwn wedi rhyfeddu’n llwyr. ‘Ruins / Adfeilion’ yw perl yr albwm i mi. Mae’r piano dramatig yn fy atgoffa o drac sain ffilm noir ddramatig, ac mae ychwanegu recordiadau o stormydd, ac ar ambell i bwynt, adar, yn drawiadol tu hwnt. Er ei bod chwe munud o hyd, byddwn wrth fy modd yn eistedd a gwrando ar hon fel sengl hefyd, yn ddarn ar ei phen ei hun.

Ffefrynnau eraill oedd ‘Pen Draw’r Byd’ (mae ei ddeuawd yntau gyda Georgia Ruth yn asio’n berffaith) a ‘Rivers of Gold’. Mae potensial bardd yn perthyn i Gareth Bonello ar adegau, a dymunaf, gyda geiriau yn arf naturiol iddo, ei weld yn ennill Coron rhyw ddydd! Fy hoff gan, o safbwynt y geiriau, oedd ‘Y Gwyfyn’: ‘Hoffwn nabod y nos fel gwyfyn… Rhydd i grwydro’r byd heb ffiniau / Tan bod golau ar y gorwel pell.’ Rwyf hefyd wedi gwirioni gyda’r gwaith celf ar y clawr, ac wedi bod yn ddigon hy i’w fenthyg ar gyfer banner dop y post hwn!

Felly, mae gennyf ddiolch mawr i Lisa Gwilym a’i chriw am fy ngwahodd i wrando ar dair glamp o albwm dda, a darganfod hen ffefrynnau a darganfod artist o’r newydd.

stiwdio

Advertisements

Gadewch neges / Leave a message

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s