Adolygiad: Er Cof, Perfformiad Myfyrwyr Adran Theatr, Ffilm a Theledu Aberystwyth

Cefais wahoddiad yn ddiweddar i fynychu perfformiad myfyrwyr israddedig, cyfrwng Cymraeg yr Adran Theatr, Ffilm a Theledu, yn Stiwdio Emily Davies, ac roeddwn yn chwilfrydig, wedi cael dim ond cyflwyniad bras o’r cysyniad, i ddarganfod mwy am Er Cof.

er-cofDisgrifiwyd y perfformiad ‘hir-oddefol’ (eep, am ddisgrifiad brawychus!) fel te cnebrwng, wrth i’r cast o chwech ladd amser yn siarad am y byd a’i bethau. Er bod y perfformiad yn chwe awr o hyd, roedd rhyddid i’r gynulleidfa fynd a dod, ac roedd y perfformiad hefyd yn cael ei ffrydio’n fyw ar y we. Yn yr ystafell lle perfformiwyd y ddrama, roedd llwyfan fechan yng nghanol y llawr, â môr o bapurau gwynion ag arnynt eiriau perthnasol o’i amgylch. O’r to, crogai feicroffon, gan roi cyfle i’r chwe llances, yn eu tro, i gamu i’r llwyfan a dweud eu dweud, gan ateb cwestiwn wedi ei ysgogi gan air arbennig.

Bûm yno am oddeutu awr a hanner ar ddechrau’r perfformiad, cyn gorfod gadael (am fy mod yn mynychu Noson Llen a Chan yr Adran Gymraeg)… ac er cael ofn yr ansoddair ‘hir-oddefol’, pan gyrhaeddais yno ac eistedd, dod i arfer a’r cysyniad, roeddwn yn gyndyn iawn o adael. Er mai darnau pytiog o ddeialog rhwng dau yn eu tro – un yn holi, y llall yn ateb – oedd y perfformiad, roeddwn yn crefu i ddysgu mwy am fywydau’r chwechawd, er nad dyma berfformiad ag iddi stori na chymeriadau, fel y cyfryw.

Roedd rhannau o’r perfformiad yn wirioneddol ddoniol. Weithiau, dyfynnwyd pytiau o Rownd a Rownd a Pobol y Cwm, a spotiais ar un copi o House of America, ac roedd nifer o gyfeiriadau eraill nad oeddwn wedi eu hadnabod – a rhaglen-er-cofhynny yn yr awr a hanner digon byr y bûm i yno. Ar adegau eraill, cyflwynwyd scenarios bizarre – roedd un ohonynt yn cadw bag o gachu ci a oedd wedi marw yn y wardrob ac un arall yn ceisio’u gorau i flendio mewn i’r gymdeithas er ei bod hi’n frenhines – ac ambell i ateb real a chignoeth – honnodd un nad oedd hi’n hoff o blant a’u cwestiynau diddiwedd, ac un arall yn dadlau nad oedd ‘Steddfod yn ‘Steddfod heb borfa. Roedd Meleri Morgan, yn enwedig, yn hynod o ddoniol, ac yn cydio yn y meicroffon a’i feddiannu’n llwyr. Dyma ferch y dymunwn weld yn mynd i fyd stand-up, achos roedd hi ganwaith yn fwy doniol na Tudur Owen a Daniel Glyn wedi’u rhoi at ei gilydd.

Afraid dweud, roedd rhai o’r cast yn fwy cysurus nag eraill wrth gamu ar lwyfan, fodd bynnag, am berfformiad gan griw o fyfyrwyr, roedd yn hynod uchelgeisiol, ac, o’r hyn a welais, yn hynod lwyddiannus hefyd. Cymerais gip olwg ar y ffrwd byw, ac mae’n rhaid dweud, un fantais i’r gynulleidfa oedd yn ei wylio ar hwnnw oedd cael gweld y geiriau – wedi’u stampio’n goch dros y sgrin – a bigwyd o’r papurau ar lawr. Roedd hynny’n anffodus yn cael ei golli wrth wylio’r perfformiad yn y cnawd.

Fodd bynnag, chwe awr o hormones naturiol, dylanwadau perthnasol a meddyliau gang ifanc o ferched mentrus a direidus, ac mi wnes ei fwynhau’n arw. Diolch i griw’r Adran Theatr, Ffilm a Theledu am gyflwyno profiad theatrig newydd – un yr hoffwn weld mwy ohono yn y dyfodol.

*Defnyddiwyd lluniau cyfrif Twitter @perfformiadercof a’u gwefan.

Advertisements

Gadewch neges / Leave a message

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s